“Şehid-i Kamil” İmam Seyyid Ali Hamaney’in a.s aziz hatırasına ithafen Mektep Hareketi sunar…
Ey kızıl laleri kanıyla renklendiren!
Meyveler sunan bize, cennet bahçelerinden
Gülüşüyle geceyi ey sürgüne gönderen!
Yeisin yüreklerde ateşini söndüren
Ey mahrumlar serveri! Dilberi gözyaşının
Ey mazlumun cananı! Canlara canın veren
Şimdi yetim bu ümmet, söyle ayrılık neden?
Nasıl hicret edecek bu ateş sinelerden?
Nasıl matem tutmasın, yokluğunda yanmasın?
Sendin tufan asrında gönlümüze su serpen
Gökte yıldız değildin, göğün ta kendisiydin
Nice süreyya vardı çeşminden yere inen
Melekler diyarının kıblesiydin İmam sen
Şeytandı emre isyan edip secde etmeyen
Dökülürdü hakikat rahmet gibi dilinden
Batılın yok olurdu varlığı heybetinden
Çekince zülfikârı şiri meydan sen idin
Kurtulmazdı zalimin en denisi elinden
Ruh üflenince cana sendin önce dirilen
Dağların kaçındığı o emanet verilen
Nice kuh (dağ) parçalandı un ufak oldu dertten
Sabit kaldın yılmadın herkes yoldan dönerken
Kur’an mızrak ucunda diyarlar dolaşırken
Ali oldun nutkunla kurtardın esaretten
Basiret menbaıydın izan çekip gitmişken
Gören gözler devşirdin dareynin körlerinden
Suskunluk alemine sayha ile son verdin
Saraylar yıkılınca hayat yeşerdi yerden
Hizbuşşeytana karşı mertçe meydana indin
Milyonlarca Hizbullah yetişti mektebinden
Masumların asrından ulaşan şecaattin
Masum kaldın ömrünce dayatılan zilletten
Tabibiydin ey İmam! Can çekişen insanın
Sana meftun olunca azad oldu illetten
Tapınılan baalin, lat, menat ve uzzanın
Boynuna iniverdi balta senin elinden
Çocuk kanı içerek etlerini yiyenin
Sendin ciğerlerini tutup da söküveren
Tefrika silahıdır küfür ile nifağın
Emrederek vahdeti tesirsiz kıldın birden
Düşmanıydın zulmetin, dünyanın kullarının
Şahidiz hiç sapmadın İlahi adaletten
Kınanmaktan korkmadan hakkı tutup kaldırdın
Hesap sordun o cani, münafık cehaletten
Şefkatin timsaliydin gönüller kazanmıştın
Katı kalpli iblisi kovuverdin cennetten
Alamaz akılları hikmeti nadanların
Bizler senin aşkınla geçtik Kızıldenizden
Sükunu bitti rengi değişti asumanın
Ümidimiz nurundur, mahrum etme geminden
Ezilen halklarıyız biz nemrutlar çağının
Kır putlarımızı ve ver bize izzetinden
Senden sonrası yoktur bizim için cihanın
Kahredici intikam duamız can-u dilden
Yerle yeksan olacak saltanatı şeytanın
“Çenesi dağılacak” yiyeceği darbeden
Gülecek yine İmam yüzleri çocukların
Umudu sunacağız koruyarak elemden
Hayasızca saldırıp çiçek solduranların
Arşa yükselecektir feryatlar evlerinden
Biz ki ahde sadığız kurbanıyız yolunun
Acı çekecek zalim aldığı her nefesten
“Fettah” olup düşecek tam üstüne düşmanın
İrademiz muştular getirecek Hayber’den
Acımızla var olup arzında sensizliğin
Mahrum bırakacağız düşmanı hayalinden
Atılacak temeli yepyeni bir dünyanın
Gururla bakacaksın bizlere cennetinden
ÜSTAD ENES BUTAN
