تقدیم به قهرمانانِ جبههی مقاومت؛ «جنبشِ مکتب» تقدیم میکند…
ما در عصرِ نابودیها، زنده کنندهی مردگانیم
ما اجلِ منتظرِ دورانِ ناامیدی هستیم
یک بانگِ «هیهاتِ» ما، آسمان را به لرزه میآورد
با صدایِ لبیکِ ما، دریای سرخ شکافته میشود
عصا در دستِ ماست و «یدِ بیضا» در تنِ ما
ما کمالِ ایمانیم و شکافندهی ماه نیز مایییم
ما قرآنِ ناطقیم و نابودکنندهی نفاق
ما همانیم که حج را نیمهکاره رها کرده و راهیِ کربلا گشتیم
دلهایمان میسوزد، اما مشتهایمان گرهکرده است
ما عاشقانِ وصال و مجنونانِ شهادتیم
از صحراها بپرسید که خونِ ما چه کرد؟
چه کاخهایی که ویران کرد و چه دودمانهایی که بر باد داد
اشکها با ما به سوی شادی روان شدهاند
ماتمها با معنا لبریز گشته و خروشان شدهاند
با امام نورانی هستیم، صبور و با آرامشیم
که در این عصر، از فداییِ او بودن خرسندیم
از این روست که قتلعامها، سدِ راهِ ما نمیشوند
عزمِ ما تجسم مییابد و تمامِ یزیدیان را میلرزاند
آنچه بر زبانِ ما جاریست، هم دعاست و هم نفرین
و بازوانِ ما، همان بازوانِ مقتدرِ امام است
مپندارید با از دست دادنِ جانها، باز خواهیم ایستاد
ما در هر دو جهان، حسابِ هر جانی را پس خواهیم گرفت
بیشک روزِ حساب، زمانی فرا خواهد رسید
و تمنّای ما از آفرینندهی زمان، همان روز است
تا ما انتقام نگرفتهایم، خدا جانتان را نستاند
در برابرِ خونی که ریختید، خونتان را بریزاند
دیگر بس است این «بادِ وحشت» که بر ما وزید
نفاق، ردپاهایی سیاه بر قلبهایمان به جا نهاد
فریادِ آن مظلومانِ نالان به عرش رسیده است
گلهای غنچهی آنان که بر جا ماندهاند، پژمرده گشت
یا ربّ! یاریِ خود را از ما دریغ مدار
و ما را از آن پیروزی که وعده دادی، محروم مکن
ما همان عاشقانِ نالانِ راهِ تو هستیم
در این دوران، با جان و دل به «امام» وابستهایم
فتوحات را نصیب فرما تا ظلم از روی زمین محو گردد
تا مرگ از مظلوم هجرت کرده و به سراغِ ظالم رود
آن کس که از دردِ بیکسی، سر به زیر افکنده است
با یاریِ تو، دستهایش را بگیریم و برآوریم
تویی آن که کائنات را بر حق آفریدی
و با آن همه زیبایی، عالمها را آراستی
اجازه مده به لشکریانِ خونخوارِ باطل
و به آن سربازانِ وحشی که حق را پایمال کرده و سر میبُرند
با نورِ انقلاب، مظلومان را بیدار کن
و با عشقِ «امام»، تمامِ دلها را شعلهور ساز
چنان که هیچ گلِ پژمردهای بر روی زمین باقی نماند
و تمامِ اشکها از چشمانِ معصومان پاک شود
ÜSTAD ENES BUTAN
